Taseer Gujral


Punjabi Poems by Amarjit Chandan translated into English by Taseer Gujral

The girl and dust Storm

This girl is really scared of dust storms
She says
When the storm arrives
there will be dirt everywhere
The beautiful amaltas flowers will fall off
The branches of trees will break off
birds will die
This girl does not know
the storm will bring rain with it
A cool will pervade the air
Fresh blood will circulate
in the veins of the amaltas
In the coming season
the flowers will look more beautiful
a deep chrome yellow
The girl does not know


ਕੁੜੀ ਤੇ ਨ੍ਹੇਰੀ

ਇਹ ਕੁੜੀ ਨ੍ਹੇਰੀ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਡਰਦੀ ਹੈ
ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ
ਨ੍ਹੇਰੀ ਆਏਗੀ
ਸਾਰੇ ਗੰਦ ਪੈ ਜਾਏਗਾ
ਅਮਲਤਾਸ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਸੋਹਣੇ ਫੁਲ ਝੜ ਜਾਣਗੇ
ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਟਾਹਣੇ ਟੁੱਟ ਜਾਣਗੇ
ਪੰਖੇਰੂ ਮਰ ਜਾਣਗੇ
ਇਹ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ
ਨ੍ਹੇਰੀ ਆਏਗੀ
ਨਾਲ ਵਰਖਾ ਲਿਆਏ ਗੀ
ਸਾਰੇ ਠੰਡ ਵਰਤ ਜਾਏਗੀ
ਅਮਲਤਾਸ ਦੀਆਂ ਨਾੜਾਂ ਵਿੱਚ
ਨਵਾਂ ਤਾਜ਼ਾ ਖੂਨ ਦੌੜੇਗਾ
ਅਗਲੀ ਰੁੱਤੇ
ਫੁੱਲ ਹੋਰ ਸੋਹਣੇ ਹੋਣਗੇ
ਹੋਰ ਗੂਹੜੇ ਪੀਲੇ
ਇਹ ਕੁੜੀ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ


I cannot say
I am ashamed
I don’t have courage to look you in the eye
I cannot say
that your eyes took my night’s sleep by stealth
that your memories held my dreams under duress
that my journey was a series of long conversations with you
that each of my breaths was an affirmation of your every story
that without you, every moment was devastation
These things should not be spelled
Then why am I ashamed
Why I cannot meet your eyes


ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਆਖ ਸਕਦਾ

ਮੈਂ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਹਾਂ
ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ‘ਚ ਅੱਖਾਂ ਪਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ
ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਆਖ ਸਕਦਾ
ਕਿ ਤੇਰਿਆਂ ਨੈਣਾਂ ਨੇ, ਮੇਰੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਨੀਂਦ ਚੋਰੀ ਕਰ ਲਈ ਸੀ
ਕਿ ਮੇਰੇ ਸੁਪਿਨਆਂ ਨੂੰ ਮੱਲੀ ਰੱਖਿਆ ਸੀ , ਤੇਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਨੇ
ਕਿ ਸਾਰੀ ਵਾਟ ,ਮੈਂ ਕੱਲਾ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਰਿਹਾ ਕਰਦਾ
ਕਿ ਮੇਰਾ ਹਰ ਸਾਹ , ਹੁੰਗਾਰਾ ਸੀ ਤੇਰੀ ਹਰ ਬਾਤ ਦਾ
ਕਿ ਤੇਰੇ ਬਾਜੋਂ ਜੀਣਾ, ਹਰ ਪਲ ਕਿਆਮਤ ਸੀ
ਇਹ ਕੋਈ ਕਹਿਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ.
ਫੇਰ ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਸ਼ਰਮਸਾਰ ਹਾਂ
ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ‘ਚ ਅੱਖਾਂ ਪਾਉਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ


I prop my head on
on the train’s windowpane
The sill is as chilled as
the beloved’s hand in frosty winters
or when one’s nose tip brushes against
one’s beloved’s cold ear
or the touch of a mother’s soothing hand
on a fevered forehead
Sooner or later
the equal noise of all the trains in the universe
collates and diminishes at this one point



ਗੱਡੀ ਦੀ ਬਾਰੀ ਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਤੇ,
ਮੈਂ ਸਿਰ ਰੱਖਿਆ ਹੈ
ਬਾਰੀ ਠੰਡੀ ਠਾਰ ਜਿਉਂ
ਬਰਫੀਲੀ ਰੁੱਤੇ ਸੱਜਣ ਹੱਥ ਮਿਲਾਇਆ
ਜਾਂ ਪਿਆਰੀ ਦੇ ਠੰਡੇ ਕੰਨ ਨੂੰ
ਨੱਕ ਦੀ ਬੁੰਬਲ ਛੋਹਵੇ
ਜਾਂ ਤਾਪ ਚਡ਼ੇ ‘ਚ ਬਲਦੇ ਮੱਥੇ ਤੇ
ਮਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਰੱਖਿਆ ਹੈ
ਸਾਰੇ ਜੱਗ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਦਾ ਖਡ਼ਕਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ
ਆਖਰ ਦੇਰ ਸਵੇਰੇ
ਇੱਕੋ ਥਾਂ ਤੇ ਜਾ ਕੇ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

The poems and translations were first published in Life and Legends (http://lifeandlegends.com/tag/taseer-gujral/)

Taseer Gujral is a poet, editor, columnist and a translator. Her published works appear in The Sunflower Collective, Coldnoon Diaries, Muse India, Open Road Review and many acclaimed anthologies. She has written columns for the DNA and the Indian Express. She is a core member of the WE (Women EmpoweredIndia) group, and is one of the judges for the acclaimed Kamala Das Award. Her interests range from Poetry, Translation, Cinema to Aesthetics and Music.

Amarjit Chandan was born in Nairobi and studied in India at Panjab University, coming to Britain in 1980 to live in London. He has published five collections of poetry and three books of essays in Punjabi notably Jarhān (poems) and Phailsufiān and Nishāni essays). He has edited and translated about thirty anthologies of Indian and world poetry and fiction by, among others, Brecht, Neruda, Ritsos, Hikmet, Cardenal, Martin Carter and John Berger in Punjabi. He was one of ten British poets selected by Andrew Motion on National Poetry Day in 2001 and participated in the International Aldeburgh Poetry Festival the same year.